تعریف alias در Linux

نام مستعار یا alias یکی از راهکارهای کاربردی برای سرعت بخشیدن به فرمان‌نویسی در ترمینال به شمار میاد.

ما تو این نوشته یاد می‌گیریم که چطوری یک alias بسازیم و از اون استفاده کنیم.

برای داشتن یک alias، در قدم اول فرمان alias رو می‌نویسیم. بعد نامی که خودمون می‌خوایم بسازیم، یعنی مخفف فرمان اصلی یا هر چیزی که برامون راحت‌تره، رو مساوی فرمان اصلی قرار می‌دیم. فرمان اصلی باید بین کوتیشن قرار بگیره.

به عنوان مثال:

alias c='clear'

از این به بعد هم با فرمان clear و هم با فرمان c می‌تونید صفحه‌ی ترمینال رو پاک کنید. توجه کنید که هیچ‌کدوم جای دیگری رو نمی‌گیره.

با اجرای alias به تنهایی می‌تونید فهرستی از همه‌ی aliasهایی رو که در سیستم تعریف شده و قابل استفاده هستن ببینید.

دائمی کردن alias

بعد از ساختن alias متوجه می‌شید که با هر بار راه‌اندازی shell، aliasهایی که ساخته بودید دیگه کار نمی‌کنن.

برای دائمی ساختن یک alias باید اون رو به همان شکلی که بالاتر توضیح داده شد در فایل تنظیمات shell تعریف کنید:

~/.zshrc
~/.bashrc

اگر از Zsh استفاده می‌کنید فایل ~/.zshrc و اگر از Bash استفاده می‌کنید فایل ~/.bashrc رو ویرایش کنید. اگر برای پیدا کردن فایل از محیط گرافیکی استفاده می‌کنید، در نظر داشته باشید که این فایل‌ها به صورت hidden در پوشه‌ی home قرار دارن.

در انتهای فایل zshrc مربوط به Oh My Zsh هم aliasهایی به صورت comment وجود دارن که می‌تونید در صورت نیاز فعالشون کنید:

# Example aliases
# alias zshconfig="mate ~/.zshrc"
# alias ohmyzsh="mate ~/.oh-my-zsh"
alias c='clear'

خط آخر در این مثال توسط خودمون اضافه شده.

حالا به چند روش می‌تونید کاری کنید فایلی که aliasها رو داخل اون نوشتید دوباره load بشه:

• ترمینال رو یک بار restart کنید.
• در همان ترمینال دوباره Bash، Zsh یا shell مورد استفاده رو اجرا کنید.
• یکی از فرمان‌های زیر رو اجرا کنید:

source ~/.bashrc
. ~/.bashrc

source ~/.zshrc
. ~/.zshrc

توجه داشته باشید که دستور source با . تفاوتی نداره و نیازی به وارد کردن هر دو نیست.

مرسی که خوندید. امیدوارم نوشته به دردتون بخوره.

این نوشته ابتدا در ویرگول منتشر شده است.